دستگاه تنفسی از بینی، حلق، حنجره
اجزای مختلف دستگاه تنفسی
دستگاه تنفسی انسان شامل بخشهای فوقانی و تحتانی است. بخش فوقانی از بینی و حلق تشکیل شده که وظیفه آمادهسازی هوا را برعهده دارد. هوا هنگام عبور از بینی فیلتر، گرم و مرطوب میشود. mafbet حلق مسیر مشترکی برای دستگاه گوارش و تنفس بوده و با اپیگلوت از ورود غذا به نای جلوگیری میکند. در ادامه، حنجره علاوه بر انتقال هوا، وظیفه تولید صوت را نیز ایفا میکند. نای بهعنوان لوله اصلی تنفسی، هوا را به نایژهها منتقل میسازد. نایژهها به شاخههای ریزتری تقسیم میشوند تا به برونشیولها برسند. سرانجام، جریان هوا در آلوئولها پایان میپذیرد. این ساختارها هماهنگ با هم عمل میکنند تا اکسیژن کافی به خون برسد.
۲. مراحل دم و بازدم
در دم، دیافراگم به پایین کشیده شده و فضای قفسه سینه افزایش مییابد. عضلات بیندندهای خارجی همزمان دندهها را بالا میبرند. این تغییرات باعث کاهش فشار داخل ریهها نسبت به محیط میشود. به همین دلیل هوا بهطور طبیعی وارد ششها میگردد. در بازدم، دیافراگم و عضلات بیندندهای شل میشوند. حجم قفسه سینه کاهش یافته و فشار داخلی ریهها بیشتر از فشار بیرون میشود. در نتیجه هوا از بدن خارج میشود. بازدم در شرایط عادی غیرفعال است ولی هنگام ورزش یا سرفه، عضلات کمکی برای خروج قویتر هوا فعال میشوند. این چرخه، بنیان بقای انسان را شکل میدهد.
۳. فرآیند تبادل گاز در ریهها
آلوئولها محل اصلی تبادل اکسیژن و دیاکسیدکربن هستند. دیواره آلوئولها تنها از یک لایه سلولی تشکیل شده و بسیار نازک است. اطراف آنها را مویرگهای خونی فرا گرفته است. اکسیژن از آلوئولها به خون انتشار مییابد زیرا فشار جزئی آن در هوا بیشتر از خون است. در مقابل، دیاکسیدکربن که در خون غلظت بالاتری دارد، به آلوئولها حرکت میکند. این تبادل سریع و مؤثر به دلیل سطح وسیع آلوئولها صورت میگیرد. اگر بیماری سطح تبادل را کاهش دهد، اکسیژنرسانی با مشکل مواجه میشود. کارکرد درست آلوئولها برای حیات حیاتی است.
۴. حمل و انتقال گازها در خون
اکسیژن عمدتاً توسط هموگلوبین در گلبولهای قرمز جابجا میشود. اتصال اکسیژن به هموگلوبین برگشتپذیر است و به بافتها امکان دریافت اکسیژن میدهد. درصد کمی از اکسیژن نیز در پلاسما حل میشود. دیاکسیدکربن به سه شکل اصلی منتقل میگردد: محلول در پلاسما، متصل به هموگلوبین و به صورت یون بیکربنات. بیشترین بخش آن در قالب بیکربنات وجود دارد. این شکل از انتقال به تنظیم اسید-باز خون کمک شایانی میکند. ناکارآمدی در این سیستم منجر به هیپوکسی یا اسیدوز میشود. بنابراین، حمل گازها برای بقا نقش محوری دارد.
برچسب: ،
