آلوئولها کیسههای هوایی بسیار کوچکی در ریهها
اجزای اصلی مسیر هوایی
مسیر هوایی انسان از بینی آغاز میشود که ورودی اصلی هواست. بینی وظیفه فیلتر کردن و گرمکردن هوا را دارد. سپس هوا از حلق عبور میکند که محل مشترک تنفس و بلع است. اپیگلوت مانع ورود مواد غذایی به نای میشود. حنجره بهعنوان ساختار بعدی علاوه بر عبور هوا، مسئول تولید صداست. mafbet نای لولهای انعطافپذیر است که هوا را به نایژههای چپ و راست هدایت میکند. نایژهها بارها تقسیم شده و به برونشیولهای کوچک میرسند. این برونشیولها به آلوئولها ختم میشوند. در آلوئولها تبادل گازها بین هوا و خون انجام میشود.
۲. چگونگی دم و بازدم
دم زمانی رخ میدهد که دیافراگم منقبض شده و فضای قفسه سینه افزایش مییابد. عضلات بیندندهای خارجی نیز در این فرآیند مشارکت دارند. این انبساط موجب کاهش فشار داخلی ریهها و ورود هوا میشود. بازدم معمولاً یک فرآیند غیرفعال است که در اثر شلشدن دیافراگم رخ میدهد. کاهش حجم قفسه سینه فشار داخلی را بالا برده و باعث خروج هوا میشود. هنگام فعالیت شدید، عضلات کمکی مثل عضلات شکم برای بازدم فعال میشوند. هماهنگی میان دم و بازدم باعث جریان دائمی هوا در بدن میشود. بدون این چرخه حیات متوقف خواهد شد.
۳. تبادل گازها در ریهها
آلوئولها مکان اصلی تبادل اکسیژن و دیاکسیدکربن هستند. اکسیژن موجود در هوای آلوئولی از طریق انتشار ساده وارد خون میشود. در مقابل، دیاکسیدکربن خون به دلیل فشار بالاتر به آلوئولها حرکت میکند. این تبادل در دیوارههای بسیار نازک آلوئول و مویرگ انجام میشود. سطح زیاد آلوئولها امکان تبادل مؤثر را فراهم میسازد. در شرایط بیماری، کاهش سطح آلوئول باعث اختلال در اکسیژنرسانی میشود. این اختلال میتواند به هیپوکسی بافتی منجر گردد. بنابراین سلامت آلوئولها اهمیت فراوانی دارد.
۴. نحوه جابجایی اکسیژن و دیاکسیدکربن
اکسیژن عمدتاً با هموگلوبین حمل میشود و بهصورت برگشتپذیر با آن ترکیب میگردد. بخش کوچکی از اکسیژن نیز در پلاسما وجود دارد. دیاکسیدکربن به سه شکل انتقال مییابد: حلشده در پلاسما، متصل به پروتئینهای خون، و بهصورت بیکربنات. تبدیل CO2 به بیکربنات به کمک آنزیم کربنیک انیدراز انجام میشود. این مسیر اصلیترین شیوه حمل CO2 است. تعادل میان این شکلهای انتقال برای هموستاز حیاتی بدن ضروری است. هرگونه اختلال در آن میتواند باعث بروز اسیدوز یا آلکالوز شود.
برچسب: ،
