کنترل تنفس توسط مراکز عصبی
اجزای دستگاه تنفسی و عملکرد آنها
سیستم تنفسی شامل بینی، حلق، حنجره، نای، نایژهها و ریههاست. بینی هوا را فیلتر، گرم و مرطوب میکند. مخاط و مژکها ذرات و میکروبها را از هوا حذف میکنند. mafbet حلق مسیر مشترک غذا و هواست و اپیگلوت از ورود مواد غذایی به نای جلوگیری میکند. حنجره علاوه بر عبور هوا، تولید صدا را نیز بر عهده دارد. نای لولهای است که هوا را به نایژهها میرساند. نایژهها بارها منشعب میشوند و به برونشیولها ختم میگردند. برونشیولها هوا را به آلوئولها منتقل میکنند. آلوئولها محل تبادل اکسیژن و دیاکسیدکربن هستند. این ساختار هماهنگ تضمینکننده عملکرد مؤثر تنفس است.
۲. مکانیسم دم و بازدم
دم فرآیندی فعال است که نیازمند انقباض دیافراگم است. دیافراگم به پایین حرکت کرده و حجم قفسه سینه افزایش مییابد. عضلات بیندندهای خارجی همزمان دندهها را بالا میبرند. فشار داخل ریهها کاهش یافته و هوا وارد میشود. بازدم معمولاً غیرفعال و ناشی از بازگشت کشسانی ریههاست. کاهش حجم قفسه سینه فشار داخلی را افزایش میدهد و هوا خارج میشود. در فعالیت شدید، عضلات کمکی بازدم را تقویت میکنند. چرخه دم و بازدم موجب جریان مداوم هوا و تبادل گازها میشود. این فرآیند برای ادامه حیات ضروری است.
۳. تبادل گازها در آلوئولها
آلوئولها کیسههای هوایی با دیواره نازک و سطح گسترده هستند. اکسیژن موجود در هوا به دلیل فشار جزئی بالاتر به خون منتشر میشود. دیاکسیدکربن از خون به آلوئولها منتقل میشود تا دفع گردد. سطح وسیع آلوئولها راندمان تبادل را افزایش میدهد. بیماریهای ریوی سطح تبادل مؤثر را کاهش میدهند. این کاهش باعث کمبود اکسیژن و افزایش CO2 در خون میشود. تبادل گاز مؤثر برای حفظ حیات سلولی حیاتی است. آلوئولها هسته اصلی عملکرد ریهها به شمار میآیند.
۴. انتقال گازها در خون
اکسیژن عمدتاً توسط هموگلوبین در گلبولهای قرمز منتقل میشود. اتصال اکسیژن به هموگلوبین برگشتپذیر است. بخش کوچکی از اکسیژن نیز در پلاسما حل میشود. دیاکسیدکربن به سه شکل حمل میشود: محلول، متصل به هموگلوبین و بیکربنات. شکل بیکربنات بیشترین سهم را دارد و به تعادل اسید–باز خون کمک میکند. نقص در این انتقال باعث هیپوکسی و اسیدوز میشود. حمل مؤثر گازها برای ادامه زندگی ضروری است.
برچسب: ،
